Kiss Kiss Bang Bang (2005)

Ελληνικός τίτλος: Φιλιά και Σφαίρες

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Shane Black

Σενάριο: Shane Black (βασισμένο στο βιβλίο του Brett Halliday)

Παίζουν: Robert Downey Jr., Val Kilmer, Michelle Monaghan

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Κωμική περιπέτεια μυστηρίου.

Η ιστορία

Ένας μικροαπαετώνας, ο Harry Lockhart (Robert Downey Jr.) σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από τη αστυνομία, μπαίνει τυχαία σε μια audition όπου και καταφέρνει να εντυπωσιάσει. Η επόμενη μέρα τον βρίσκει στο Los Angeles, σε ένα Χολιγουντιανό πάρτυ, όπου γνωρίζει τον Gay Perry (Val Kilmer), έναν ομοφυλόφιλο ιδιωτικό ντετέκτιβ και συναντά μια πανέμορφη wanna-be ηθοποιό, την Harmony (Michelle Monaghan). Συνειδητοποιεί πως πρόκειται για τον εφηβικό του έρωτα, και φυσικά ...ξανακυλάει. Δεν είναι όμως το μοναδικό θέμα που καλείται να αντιμετωπίσει, αφού θα γίνει μαζί με τον Perry, μάρτυρας ενός παράξενου φόνου μιας νεαρής κοπέλας. Προσπαθώντας να ξεφορτωθεί το πτώμα που επιχειρούν να του χρεώσουν, αρχίζει να αναζητά μαζί με τη Harmony και τον Perry, τους πραγματικούς δολοφόνους και τα κίνητρα της δολοφονίας.

Μας άρεσε;

Ο Shane Black, σεναριογράφος του Lethal Weapon, μπαίνει για πρώτη φορά πίσω απ' την κάμερα και σκηνοθετεί μια κωμική ταινία μυστηρίου, το βασικό ατού της οποίας είναι ότι δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά. Από την αρχή κιόλας, αυτοσαρκάζεται και με μια ιδιοφυή αφήγηση σατιρίζει όλα τα κλισέ των ταινιών του είδους. Κι όμως, σε ένα είδος που είναι αδιαμφισβήτητα κορεσμένο, το σενάριο του Kiss Kiss Bang Bang καταφέρνει να είναι φρέσκο, με ωραίες ανατροπές, δράση, μυστήριο, σασπένς και άφθονο γέλιο. Οι πρωταγωνιστές, Robert Downey Jr και Val Kilmer, δίνουν ρέστα, αναπτύσσοντας φοβερή χημεία μεταξύ τους και δίνοντας στην ταινία το κάτι παραπάνω με τις φανταστικές ερμηνείες τους.

Απολαυστική απ' την αρχή μέχρι το τέλος, γρήγορη και καλοφτιαγμένη, χωρίς να είναι και επιτηδευμένη. Μπόλικο πιστολίδι, τρελό γέλιο. Ό,τι πρέπει για μια καλοκαιρινή νύχτα.

Read more...

Watchmen (2009) [Director's Cut]

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Zack Snyder

Σενάριο: David Hayter, Alex Tse

Παίζουν: Jackie Earle Haley, Jeffrey Dean Morgan, Matthew Goode, Patrick Wilson, Carla Gugino

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Δράμα-Θρίλερ που διαδραματίζεται σε εναλλακτικό παρελθόν, οπότε το λες και Sci-Fi.

Η ιστορία

Βρισκόμαστε στην Αμερική ενός εναλλακτικού 1985, επί προεδρίας Νίξον, με τον Ψυχρό Πόλεμο να έχει περάσει σε άλλο επίπεδο και το φόβο για την έκρηξη ενός πυρηνικού πολέμου να κρέμεται σαν δαμόκλεια σπάθη πάνω από την ήδη χαμηλής ποιότητας ζωή των κατοίκων της. Οι “μασκοφόροι εκδικητές” που μεσουρανούσαν πριν μερικά χρόνια έχουν χάσει την αίγλη τους, και μετά από ένα νομοσχέδιο, υποχρεώθηκαν να αποκαλύψουν την ταυτότητά τους. Ο Adrien Veidt, κατά κοινή παραδοχή ο πιο έξυπνος άνθρωπος της εποχής του, έβγαλε τη μάσκα του δημόσια και συνέχισε τις έρευνές του για καινούριες μορφές ενέργειας. Ο Dan Dreiberg εγκατέλειψε τη μυστική του ταυτότητα, ο Jon Osterman, η Laurie Jupiter και ο Edward Blake συνέχισαν να δουλεύουν για την κυβέρνηση, ενώ ο Rorschach απλά αρνήθηκε να συμβιβαστεί και συνέχισε το παράνομο πια έργο του. Όταν ο Edward Blake, γνωστός και ως Comedian (Κωμικός), δολοφονείται, ο Rorschach πείθεται ότι κάποιος κυνηγάει τους παλιούς μασκοφόρους και επιχειρεί να προειδοποιήσει τους παλιούς του συνεργάτες.

Σχόλια

Η ταινία βασίζεται στο graphic novel των Alan Moore και Dave Gibbons, που είναι κατά πολλούς, ό,τι καλύτερο έχει γραφτεί ποτέ. Όμως, όποιος το διαβάσει, θα δει πως μια ικανοποιητική μεταφορά της ιστορίας από το χαρτί στη μεγάλη οθόνη είναι από δύσκολη έως αδύνατη. Επομένως, ως λάτρης του graphic novel, ήμουν από την αρχή πολύ διστακτικός. Τελικά αποφάσισα να μην το δω καν στον κινηματογράφο, αλλά να περιμένω την Director's Cut έκδοση που θα κυκλοφορούσε σε dvd, η οποία είναι μεγαλύτερη κατά 25 λεπτά. Άξιζε η αναμονή 4 μηνών; Ω, ναι.

Ο Zack Snyder, σκηνοθέτης του 300 και του Dawn of the Dead (remake του κλασικού αριστουργήματος του George Romero), στηρίζεται στο σενάριο των David Hayter (X-Men 1, 2) και Alex Tse, το οποίο μένει εκπληκτικά πιστό στο original υλικό. Οι fans μάλιστα, θα αναγνωρίσουν σε πολλά σημεία διαλόγους να έχουν παρθεί αυτούσιοι από το comic. Πολλές κριτικές έχει δεχτεί το φινάλε, το οποίο παρεκκλίνει από το πρωτότυπο, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι κρατάει την ουσία και λειτουργεί πολύ καλύτερα στον κινηματογράφο απ' όσο θα λειτουργούσε το αρχικό. Γενικά όμως το σενάριο είναι φανταστικό. Σκοτεινό, με πολύ σωστή εισαγωγή και ανάπτυξη των καταπληκτικών χαρακτήρων του Alan Moore, και εξαιρετική χρήση των flashbacks και της αφήγησης. Το μόνο σημείο του αρχικού υλικού που δεν χρησιμοποιείται, είναι τα κομμάτια του Tales of the Black Freighter που διαβάζει ο μικρός στο περίπτερο. Ο περιπτεράς και ο πιτσιρίκος είναι οι μόνοι σημαντικοί χαρακτήρες του comic που έχουν ελάχιστη συμμετοχή στην ταινία, αλλά ακούγεται ότι θα υπάρχει έκδοση της ταινίας με άλλα 25 λεπτά παραπάνω που θα τους συμπεριλαμβάνει.

Η φωτογραφία είναι αρκετά καλή. Εντυπωσιακά εφέ, και καταπληκτικός φωτισμός, μεταδίδουν πολύ όμορφα την σκοτεινή ατμόσφαιρα του comic, αλλά δυστυχώς ο Zack Snyder είναι για άλλη μια φορά κολλημένος με το slow motion, το οποίο δουλεύει πολύ καλά στις σκηνές δράσης, αλλά μέτρια στις περισσότερες από τις υπόλοιπες. Η μουσική δένει πολύ καλά με την ταινία (με 1-2 εξαιρέσεις, το Hallelujah πχ), με χρήση κλασικών κομματιών των 60s – 80s. Ενδεικτικά θα ακούσετε Bob Dylan (δυστυχώς όχι και το original Desolation Row, αφού προτιμήθηκε το cover από τους My Chemical Romance), Jimmi Hendrix, Janis Joplin, Nat King Cole και άλλα “θηρία” της παλιάς μουσικής.

Όσον αφορά τις ερμηνείες, τα πράγματα είναι διφορούμενα. Αδιαμφισβήτητα, οι καλύτεροι από τους πρωταγωνιστές είναι ο συγκλονιστικός Jackie Earle Haley στο ρόλο του Rorschach, και ο Jeffrey Dean Morgan στο ρόλο του Comedian. Από κει και πέρα, ο Matthew Goode κάνει αρκετά καλή δουλειά σαν Ozymandias, αλλά ο Patrick Wilson και η Carla Gugino, είναι επιεικώς απογοητευτικοί.

Συμπέρασμα;

Οι fans του graphic novel θα ξετρελαθούν, βλέποντας στη μεγάλη οθόνη τους μια πολύ πιστή μεταφορά, που παρά τα μικροπροβληματάκια της, μεταδίδει την ατμόσφαιρα που τόσο αγάπησαν στο χαρτί. Οι υπόλοιποι, αν δεν περιμένουν ταινία δράσης, και δεν τους ξενίσει η μεγάλη διάρκεια (3 ώρες δεν είναι και λίγες), θα ευχαριστηθούν ένα πολύ καλό δράμα με φοβερά νοήματα και καταπληκτικούς χαρακτήρες, σε sci-fi setting. Ίσως όμως δυσκολευτούν λίγο να παρακολουθήσουν την ιστορία μη γνωρίζοντας την από την αρχή.

Bonus

Σε dvd κυκλοφορούν (στην Ελλάδα όχι ακόμα και αμφιβάλλω αν θα τα φέρουν και εντελώς) δύο “ταινίες” μικρού μήκους βασισμένα στο Watchmen. Το ένα είναι το “Tales of the Black Freighter”, ένα 20λεπτο animation με τη φωνή του Gerald Butler, που βασίζεται στο ομώνυμο κόμικ που διαβάζει ο μικρός στο Watchmen, που ήταν σημαντικό μέρος της ιστορίας, αλλά έχει παραληφθεί από την ταινία. Το άλλο είναι ένα ψευδο-ντοκιμαντέρ που βασίζεται στο βιβλίο που έγραψε στο Watchmen ο πρώτος Nite Owl, σχετικά με τους μασκοφόρους της εποχής του. Και τα δυο είναι πολύ καλοφτιαγμένα, και δένουν ωραία με την ταινία.

Read more...

Dark City (1998)

Ελληνικός τίτλος: Σκοτεινή Πόλη

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Alex Proyas

Σενάριο: Alex Proyas, Lem Dobbs, David S. Goyer

Παίζουν: Rufus Sewell, Kiefer Sutherland, William Hurt, Jeniffer Connelly

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Επιστημονικής Φαντασίας

Η ιστορία (με λίγα λόγια)

Ο John Murdoch (Rufus Sewell) ξυπνάει στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείο, έχοντας χάσει τη μνήμη του. Προσπαθώντας να καταλάβει ποιος είναι, ανακαλύπτει ότι καταζητείται από την αστυνομία για μια σειρά φόνων, ενώ ταυτόχρονα τον κυνηγούν κάποια παράξενα πλάσματα, οι “Strangers”, οι οποίοι μπορούν να κοιμίσουν όλους τους κατοίκους της Dark City και να πειραματιστούν πάνω τους. Στο δρόμο του θα βρεθεί ένας παράξενος γιατρός (Kiefer Sutherland) που φαίνεται να γνωρίζει πώς θα μπορέσει να σταματήσει το σχέδιο των Strangers και να σώσει την πόλη.

Σχόλια

Καταπληκτική sci-fi ταινία, με γερές δόσεις μυστηρίου και σασπένς. Ο Proyas δημιουργεί μια θεοσκότεινη μητρόπολη του μέλλοντος, και καταφέρνει να μεταδώσει στον θεατή τον ίδιο φόβο και την ίδια αγωνία που έχουν και οι ήρωές του. Η μουσική δίνει ακόμα περισσότερους πόντους, δένοντας ιδανικά με τις σκηνές δράσης και μεταφέροντας την αίσθηση του σκοτεινού μέλλοντος. Ο Rufus Swell κάνει εξαιρετική δουλειά στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά αυτός που πραγματικά κλέβει την παράσταση είναι ο συγκλονιστικός Kiefer Sutherland, στο ρόλο της μισοτρελαμένης ιδιοφυΐας. Στο σύνολό της, η ταινία έχει γρήγορο ρυθμό, δεν κουράζει σε κανένα σημείο, είναι πανέξυπνη και πανέμορφη. Μην τη χάσετε.

Σημείωση: Δείτε οπωσδήποτε την Director's Cut έκδοση και όχι την απλή. Με 11 λεπτά παραπάνω έχει σαφέστατα πιο ομαλή εξέλιξη της ιστορίας, ενώ παραλείπει και το ελαφρώς άστοχο narration στην αρχή.

Read more...

Avalon (2001)

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Mamoru Oshii

Σενάριο: Kazunori Ito

Παίζουν: Malgorzata Foremniak, Wladyslaw Kowalski, Jerzy Gudejko

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Δράμα επιστημονικής φαντασίας

Η ιστορία (με λίγα λόγια)

Στο μέλλον, οι νέοι έχουν εθιστεί σε ένα παράνομο video-game που αποτελεί πλήρη προσομοίωση μαχών, το “Avalon”. Περνούν πολλές ώρες κάθε μέρα συνδεδεμένοι στο παιχνίδι, ενώ πολλοί ζουν εξαργυρώνοντας πόντους που κερδίζουν σ' αυτό. Σε μια τέτοια κατάσταση ζει και μια κοπέλα ονόματι Ash, με ανύπαρκτη πραγματική ζωή, που έχει αφιερωθεί στο παιχνίδι ολοκληρωτικά, αποκτώντας μάλιστα και αρκετή φήμη. Η “καριέρα” της είχε ξεκινήσει σε μια ομάδα παιχτών, η οποία όμως διασπάστηκε και έκτοτε παίζει ως μοναχικός (solo) χαρακτήρας. Όταν όμως πληροφορηθεί για ένα ανώτερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει στο παιχνίδι, θα μπει στο δίλημμα να ξαναγίνει μέλος σε ομάδα.

Σχόλια

Η ταινία είναι συμπαραγωγή Ιαπωνίας-Πολωνίας, στην Πολωνική γλώσσα, ενώ ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος αποτελούν το δίδυμο που δημιούργησε, μεταξύ άλλων, και τις anime ταινίες Ghost in the Shell. Ανήκει στο είδος του Matrix και του 13^th Floor, αφού πραγματεύεται κι αυτό “σύνδεση” ανθρώπων μέσω υπολογιστών σε μια διαφορετική πραγματικότητα, αλλά στρέφει την προσοχή του κυρίως στους χαρακτήρες και πώς τους διαμορφώνει αυτή η εμπειρία. Γενικά είναι δύσκολη ταινία, και αρκετά “βαριά”. Μουντά χρώματα, αργός ρυθμός, έντονα ηχητικά εφέ, μουσική επένδυση μόνο στα απολύτως απαραίτητα σημεία. Εξαιρετική η Malgorzata Foremniak στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ το φινάλε είναι καταπληκτικό και αφήνει αρκετή τροφή για σκέψη. Θα κουράσει σίγουρα τον θεατή που προτιμά ταινίες με ένταση και γρήγορο tempo, αλλά είναι διαμάντι για τους fans της σκληροπυρηνικής επιστημονικής φαντασίας.

Read more...

The Darjeeling Limited (2007)

Ελληνικός Τίτλος: Ταξίδι στο Darjeeling

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Wes Anderson

Σενάριο: Wes Anderson, Roman Coppola, Jason Schwartzman

Παίζουν: Jason Schwartzman, Adrien Brody, Owen Wilson

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Ισορροπεί μεταξύ κωμωδίας και δράματος

Η ιστορία (με λίγα λόγια)

Ένα χρόνο μετά το θάνατο του πατέρα τους, ο Francis L. Whitman (Owen Wilson) οργανώνει για τον ίδιο και τα αδέρφια του, Peter L. Whitman (Adrien Brody) και Jack L. Whitman (Jason Schwartzman), ένα πνευματικό ταξίδι στο Darjeeling της Ινδίας. Επιδιώκει έτσι να ζεστάνει τις σχέσεις των τριών αδελφών, που δεν έχουν μιλήσει αυτόν το χρόνο και ακολουθούν πια ξεχωριστή ζωή ο καθένας. Επιβιβάζονται λοιπόν στο τρένο και ξεκινούν την περιπέτεια που θα τους ξαναφέρει κοντά.

Πώς μας φάνηκε;

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η καλύτερη ταινία του Wes Anderson. Εντυπωσιακή φωτογραφία, πανέμορφα τοπία, καταπληκτική μουσική. Οι ερμηνείες είναι θεϊκές από όλους, με φανταστική χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών: ο Owen Wilson υποδύεται τον “λογικό” εκ των τριών αδελφών που έχει μανία με την οργάνωση και τη λεπτομέρεια, πολλές φορές σε σημείο υπερβολής. Ο Jason Schwartzman, είναι ο αδερφός που προέρχεται από χωρισμό που τον έχει καταρρακώσει, και επιχειρεί να ξεφύγει απ' αυτό το ταξίδι. Ο Adrien Brody πάλι, είναι ο οικογενειάρχης, που όμως φοβάται να αντιμετωπίσει τις ευθύνες που του επιφυλάσσει το μέλλον. Τόσο ανομοιογενείς χαρακτήρες, που φτιάχνουν όμως μια καταπληκτική τριάδα, που κατά τη διάρκεια της ταινίας, αλλού θα σε κάνει να γελάσεις με τα απίστευτα καμώματά τους κι αλλού να κλάψεις από συγκίνηση.

Bonus Short Movie: Hotel Chevalier

Ταινία μικρού μήκους (13 λεπτά) που προηγείται του Darjeeling Limited, και παρουσιάζει την τελευταία νύχτα στο Παρίσι του Jack L. Whitman με την πρώην του, προτού πάει να συναντήσει τα αδέρφια του για το ταξίδι. Εξαιρετική.

Συμπέρασμα

Μην το χάσετε με τίποτα. Πανέμορφη ταινία, με πολύ έξυπνο χιούμορ, που όμως ταυτόχρονα θα σας συγκινήσει όσο λίγες.

Read more...

Rushmore (1998)

Ελληνικός τίτλος: Ο Αρχάριος

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Wes Anderson

Σενάριο: Wes Anderson, Owen Wilson

Παίζουν: Jason Schwartzman, Bill Murray, Olivia Williams, Brian Cox

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Μείγμα κοινωνικού δράματος και κωμωδίας.

Η ιστορία (με λίγα λόγια)

Ο 15χρονος Max Fischer (Jason Schwartzman), είναι μαθητής στο ιδιωτικό σχολείο Rushmore. Πρωταγωνιστεί σε κάθε εξωσχολική δραστηριότητα, όντας ιδρυτής/αρχηγός σε πολλές λέσχες και clubs, ενώ παράλληλα γράφει και σκηνοθετεί θεατρικά έργα. Φυσικά, μένει έτσι πίσω στα μαθήματά του, και οι κακοί του βαθμοί απειλούν να του κοστίσουν την αποβολή από το Rushmore. Στα προβλήματά του έρχεται να προστεθεί ο έρωτας με την δεσποινίδα Cross (Olivia Williams), καθηγήτρια στο Rushmore, που θα βάλει τον ίδιο και τον καινούριο του φίλο, τον βιομήχανο Herman Blume (Bill Murray), σε μεγάλες περιπέτειες.

Πώς μας φάνηκε;

Πολύ γλυκιά ταινία, με ιστορία που σε τραβάει από την αρχή, και συμπαθέστατους πρωταγωνιστές. Ο 18χρονος τότε, Jason Schwartzman δίνει ρέστα στο ρόλο του μικρού “ηγέτη” που δεν σταματάει σε τίποτα για να πετύχει το στόχο του. Εξαιρετική και η Olivia Williams, και φυσικά ο πάντα άψογος Bill Murray. Πολύ γέλιο βγάζουν οι χαρακτήρες των παιδιών του τελευταίου, με τη βαριά σκωτσέζικη προφορά τους. Αξιομνημόνευτα και τα υπόλοιπα παιδιά, με πολύ καλογραμμένους χαρακτήρες. Η σκηνοθεσία του Wes Anderson εξαιρετική, με τεχνικές που βλέπουμε και στα επόμενα έργα του, και η μουσική επένδυση είναι ιδανική.

Γενικά, φοβερά προσεγμένη ταινία, και στις παραμικρές λεπτομέρειες. Δεν κουράζει, είναι πανέξυπνο και αφήνει μια γλυκιά γεύση στο τέλος. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

Read more...

The Terminator Trilogy (1984-1991-2003)

The Terminator (1984)

Σκηνοθεσία: James Cameron

Σενάριο: James Cameron, Gale Anne Hurd (εμπνευσμένο από έργα του Harlan Ellison)

Περισσότερα στο IMDB και στο RottenTomatoes.

Στο έτος 2029, η ανθρωπότητα μάχεται εναντίον των μηχανών. Μερικά χρόνια πριν, ένας υπερ-υπολογιστής ονόματι SkyNet, ανέπτυξε νοημοσύνη και παίρνοντας τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ κατέστρεψε ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού της γης. Οι άνθρωποι που επέζησαν από την “Αποκάλυψη” σχηματίζουν μια αντίσταση, με αρχηγό τον John Connor, και αντεπιτίθενται. Οι μηχανές δέχονται μεγάλες απώλειες, και προκειμένου να χάσουν τον πόλεμο, στέλνουν πίσω στο χρόνο τον Terminator με σκοπό να σκοτώσει τη Sarah Connor, μητέρα του John, ώστε να αποτρέψουν τη γέννησή του. Την ίδια στιγμή, ο John στέλνει πίσω τον Kyle Reese, έναν από τους στρατιώτες του, για να την προστατέψει από την επίθεση του Terminator.

Μιλάμε σαφώς για μια ταινία δράσης. Ο Terminator (Arnold Schwarzenegger) κάνει αυτό ακριβώς που λέει το όνομά του: εξολοθρεύει ό,τι βρεθεί στο πέρασμά του, προκειμένου να σκοτώσει την Sarah και να εκπληρώσει την αποστολή του. Βλέπουμε λοιπόν δυνατές σκηνές δράσης, ξύλο, πιστολίδι, εκρήξεις και άλλα τέτοια όμορφα. Τι την κάνει να διαφέρει από τις ταινίες δράσης του κιλού; Σαφέστατα η ατμόσφαιρά της. Ο James Cameron σκηνοθετεί με μαεστρία, η μουσική δένει καταπληκτικά με την κάθε σκηνή, και τα εφέ 20ετίας δεν ενοχλούν σε κανένα σημείο. Οι πρωταγωνιστές δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Η Linda Hamilton (Sarah Connor) δίνει ρεσιτάλ στο ρόλο της γυναίκας που ξαφνικά η ζωή της είναι πολύ σημαντικότερη απ' όσο νόμιζε και πρέπει να επιβιώσει με κάθε τρόπο, με μοναδική στήριξη τον Kyle, αφού κανένας άλλος δεν πιστεύει την ιστορία της. Ο Michael Biehn (Kyle Reese) επίσης εξαιρετικός, ενώ ο Arny, σαν ρομπότ με μερική ανθρώπινη υπόσταση παρουσιάζει αυτό ακριβώς που απαιτεί ο ρόλος του: έναν αμείλικτο καταστροφέα, που πετάει για διάλειμμα και απολαυστικές ατάκες που γράφουν ιστορία. Το αποτέλεσμα είναι μια καταπληκτική ταινία δράσης, που δεν δείχνει την ηλικία της και είναι απολαυστική όσες φορές κι αν τη δεις.

Terminator 2: Judgment Day (1991)

Σκηνοθεσία: James Cameron

Σενάριο: James Cameron, William Wisher Jr. (συμμετείχε λίγο και στην 1η ταινία)

Περισσότερα στο IMDB και στο RottenTomatoes.

H Sarah Connor επέζησε και γέννησε τον αρχηγό της αντίστασης. Ο John Connor είναι τώρα έφηβος, και ζει με θετούς γονείς, αφού η μητέρα του συνελήφθη και κλείστηκε σε τρελοκομείο, στην προσπάθειά της να καταστρέψει την εταιρεία υπολογιστών που κατασκευάζει το SkyNet. Οι μηχανές στέλνουν για άλλη μια φορά από το μέλλον έναν Terminator, ανώτερο μοντέλο από τον πρώτο, με στόχο αυτή τη φορά τον ίδιο το John. Ποιον θα στείλει αυτή τη φορά ο John Connor από το μέλλον για να προστατέψει τον νεαρό εαυτό του; Μα φυσικά τον Terminator της πρώτης ταινίας, τον Τ-800 (Arnold Schwarzenegger).

Η δεύτερη ταινία της τριλογίας κινείται στο ίδιο μοτίβο με την πρώτη: ένας Εξολοθρευτής (Robert Patrick) κυνηγάει τον μικρό Connor και τη Sarah, τους οποίους επιχειρεί να προστατέψει ο T-800. Περισσότερη δράση, μεγαλύτερες εκρήξεις, τρελές καταδιώξεις. Η σκηνοθεσία από τον Cameron και πάλι εξαιρετική, ο Robert Patrick κάνει ένα Terminator ακόμα πιο τρομακτικό και δολοφονικό από τον Schwarzenegger και η Linda Hamilton ως Sarah που έχει πια αποδεχτεί την αποστολή της και έχει μετατραπεί σε θυλικό Rambo, είναι για άλλη μια φορά χάρμα οφθαλμών. Την παράσταση όμως στην ταινία κλέβει το δίδυμο John Connor και T-800 (Edward Furlong, Arnold Schwarzenegger), με εξαιρετικά αστείους διαλόγους, και τρομερή χημεία. Συμπέρασμα; Καλύτερη ταινία από την πρώτη σε όλα τα σημεία. Η τέλεια ταινία δράσης.

Terminator 3: Rise of the Machines (2003)

Σκηνοθεσία: Jonathan Mostow

Σενάριο: John D. Brancato, Michael Ferris

Περισσότερα στο IMDB και στο RottenTomatoes.

Φτάνουμε στο μαύρο πρόβατο της τριλογίας. Ενώ ο James Cameron δίνει ένα καταπληκτικό τέλος στην ιστορία στο τέλος της δεύτερης ταινίας, κάποια αποφάσισαν να βγάλουν χρήματα, βρίσκοντας μια χαζή δικαιολογία για να συνεχίσουν την ιστορία. Τελικά λοιπόν, η οικογένεια Connor δεν απέτρεψε την Judgement Day, απλά την καθυστέρησε. Έτσι μας λέει ο αγαπητός T-800 (Arnold Schwarzenegger), ο οποίος εμφανίζεται για άλλη μια φορά από το μέλλον σαν απεσταλμένος του John Connor, για να σώσει τον 20άχρονο-και-κάτι εαυτό του, και τη μελλοντική εκλεκτή της καρδιάς του, από τη θηλυκή Εξολοθρευτή (Terminatrix :P ) T-X. Η εν λόγω νεαρά (Kristanna Loken) έχει βαλθεί να ξεπαστρέψει τον Connor και τους μελλοντικούς οπλαρχηγούς του, έχοντας στο οπλοστάσιό της ένα σωρό νέα κολπάκια.

Το νούμερο 3 της τριλογίας, είναι πολλά επίπεδα κατώτερο από τα δύο προηγούμενα. Ο (άσχετος κατά την ταπεινή μου άποψη) Jonathan Mostow, προσπαθεί να μιμηθεί το στυλ του Cameron, μέχρις ενός σημείου με επιτυχία. Όμως κάνει σοβαρά λάθη, αντιγράφοντας σκηνές από το Terminator 2 (δύο σκηνές είναι εντελώς καρμπόν), βάζοντας γυναικείο χαρακτήρα σαν βασικό villain με προφανή σκοπό, δημιουργώντας ένα ρομάντζο από το πουθενά και χάνοντας την ατμόσφαιρα στις σκηνές που έπρεπε να δημιουργεί συναίσθημα. Σημαντική είναι η απουσία της Sarah Connor, και το ρόλο της γυναίκας-που-γίνεται-κομάντο-για-να-επιβιώσει-και-για-να-σώσει-τον-πλανήτη προσπαθεί να καλύψει με τη μικρή Kate Brewster (Claire Danes), που φυσικά δεν φτάνει καν σ' αυτό το σημείο. Μιλάω για κακό γράψιμο του χαρακτήρα βέβαια, όχι για ερμηνεία, αφού η Claire Danes κάνει πολύ καλή δουλειά. Δεν μπορώ να πω όμως το ίδιο και για τον ατάλαντο Nick Stahl που “φτιάχνει” έναν John Connor αντιπαθή και αδιάφορο. Ο Schwarzenegger δίνει ξύλο αβέρτα για άλλη μια φορά, πειστικότατος στο ρόλο του καλού Εξολοθρευτή, όπως και η Kristanna Loken στον αντίστοιχο “κακό” ρόλο. Guest star, ο πάντοτε απολαυστικός Earl Boen, στο ρόλο του τρελογιατρού Dr Silberman.

Από τεχνικής άποψης, η ταινία φυσικά σκίζει. Πολύ ωραίες σκηνές δράσης, εξαιρετικά και μπόλικα εφέ. Σε αντίθεση με τις πρώτες ταινίες όμως, το σενάριο δεν είναι το ίδιο καλό, καθώς είναι σε μεγάλο μέρος του, προβλέψιμο και κλισέ. Γενικά, όμως, θα ικανοποιήσει το μέσο θεατή, η ώρα περνάει γρήγορα και αν ξεπεράσουμε το πρώτο σοκ της κακής δικαιολογίας για συνέχεια της σειράς μετά το τέλος της 2ης ταινίας, είναι μια αξιοσέβαστη προσθήκη στην ιστορία του σύμπαντος του Terminator.

Read more...