Top20 της δεκαετίας [2000-2009]

Το κάλεσμα του seagazing για να διαμορφωθεί το top20 της δεκαετίας που -για λίγο ακόμα καιρό- διανύουμε, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο. Χωρίς πολλά λόγια, ας βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου:

20. Identity [2003] by James Mangold

19. Memento [2000] by Christopher Nolan

18. Big Fish [2003] by Tim Burton

17. Sunshine [2007] by Danny Boyle

16. The Darjeeling Limited [2007] by Wes Anderson

15. Zodiac [2007] by David Fincher

14. No Country for Old Men [2007] by Ethan & Joel Coen

13. Der Untergang [2004] by Olivier Hirschbiegel

12. The Machinist [2004] by Brad Anderson

11. Kill Bill: vol. 2 [2004] by Quentin Tarantino

10. In Bruges [2008] by Martin McDonagh

09. Letters from Iwo Jima [2006] by Clint Eastwood

08. Shaun of the Dead [2004] by Edgar Wright

07. Finding Nemo [2003] by Andrew Stanton & Lee Unkrich

06. Battle Royale [2000] by Kinji Fukasaku

05. Das Experiment [2001] by Olivier Hirschbiegel

04. Memories of Murder [2003] by Joon-ho Bong

03. O Brother Where Art Thou? [2000] by Ethan & Joel Coen

02. LOTR: The Return of the King [2003] by Peter Jackson

01. Oldboy [2003] by Chan-wook Park

Μπράβο στα παιδιά για την πρωτοβουλία, και το 2019 με το καλό. :)

Λείπουν προφανώς πολυαγαπημένες ταινίες, αλλά το 20 είναι 20. :P

Read more...

In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007)

Ελληνικός τίτλος: Η Πολιορκία

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Uwe Boll

Σενάριο: Doug Taylor

Παίζουν: Jason Statham, Ron Perlman, Ray Liotta, John Rhys-Davies, Burt Reynolds

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Φαντασίας - Δράσης

Η ιστορία (υποτίθεται πως βασίζεται στα παιχνίδια Dungeon Siege, αλλά εγώ δεν βρήκα την παραμικρή ομοιότητα)

Σε έναν φανταστικό μεσαιωνικό κόσμο, ένας μάγος αποφασίζει να κατακτήσει ένα βασίλειο με ένα σωρό χειροποίητα τέρατα. Στη μέση θα μπει ένας χωρικός, ο Farmer, που κυνηγάει τα τερατάκια που απήγαγαν τη γυναίκα του.

Μας άρεσε;

Ο Uwe Boll επιστρέφει, αυτή τη φορά σε ταινία φαντασίας. Αλλά ας δούμε πρώτα τα (λίγα) θετικά: γενικά καλή ατμόσφαιρα, με ωραία εφέ και κουστούμια, εντυπωσιακή μουσική και 1-2 ωραίες μονομαχίες. Ο Jason Statham όπως πάντα σπέρνει, ενώ και ο Ray Liotta είναι πολύ πειστικός ως μισότρελος villain. Απ' το βαρυφορτωμένο cast δεν είναι κάποιος ιδιαίτερα κακός, χωρίς να εντυπωσιάζει όμως και κανένας. Ειδική μνεία νομίζω αξίζει ο Matthew Lillard, που κάνει τόσο τραγικό over-acting (υπερβάλλων ζήλος με λίγα λόγια) που καταλήγει ξεκαρδιστικός κάθε φορά που κινείται ή ανοίγει το στόμα του.

Ας περάσουμε τώρα και στο ψητό. Το σενάριο είναι ΤΡΑΓΙΚΟ με γελοίους διαλόγους και κλισέ χαρακτήρες. Τρανταχτό παράδειγμα είναι ο πρωταγωνιστής, ο κλασικός αντιήρωας που νοιάζεται μόνο για την οικογένειά του, αλλά τελικά θα σώσει τους πάντες όλους και θα γίνει βασιλιάς στη θέση του βασιλιά. Κατά τα άλλα, η ταινία αντιγράφει άπειρα σημεία από το Lord of the Rings (και από ένα σωρό άλλες ιστορίες φαντασίας): από τον Gallian – Saruman που φτιάχνει τερατάκια για να εξουσιάσει τον κόσμο, μέχρι την Muriella – Eowyn που δεν δέχεται να μείνει ασφαλής στο κάστρο της, αλλά θέλει να το παίξει κομάντο. Οι δύο μεγάλες μάχες είναι κάκιστες: οι κομπάρσοι κάνουν ό,τι να ναι και ο Uwe Boll δείχνει ότι δεν έχει ιδέα από νόμους της φυσικής, με το αποτέλεσμα να μοιάζει περισσότερο με πανηγύρι, γεμάτο με σπαθιά, βέλη, φωτιές και πιτσιρικάδες να ανεβοκατεβαίνουν δέντρα.

Γενικά μιλάμε για μια κάκιστη ταινία μεγάλης διάρκειας, που γίνεται πολύ γρήγορα βαρετή. Σίγουρα όμως υπάρχουν πολύ χειρότερες (δεν είναι πολύ κατώτερη από action μπούρδες επιπέδου Transformers), και αν βαριέσαι αγρίως και σου αρέσει το είδος, μπορεί και να ψιλο-διασκεδάσεις. Θέαση με μεγάλη παρέα έχει τα φόντα να καταλήξει σε μια νύχτα επικού χαβαλέ.

Read more...

The Chaser (2008)

Original τίτλος: Chugyeogja

Ελληνικός τίτλος: Ο Κυνηγός

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Hong-jin Na

Σενάριο: Won-Chan Hong, Shinho Lee, Hong-jin Na

Παίζουν: Yun-seok Kim, Jung-woo Ha, Yeong-hie Seo

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Θρίλερ - Δράμα

Η ιστορία

Ένας πρώην διεφθαρμένος αστυνομικός, γίνεται νταβατζής για να αντιμετωπίσει το οικονομικό του πρόβλημα. Τα κέρδη του θα αρχίσουν να πέφτουν, όταν οι κοπέλες που “μανατζάρει” θα αρχίσουν να εξαφανίζονται η μια μετά την άλλη. Η πρώτη του εντύπωση είναι ότι το σκάνε με την προκαταβολή που εισέπραξαν, όμως ανακαλύπτει ότι όλες έχουν χαθεί στην ίδια περιοχή. Πεπεισμένος ότι πρόκειται για έμπορο σάρκας που πουλάει τα κορίτσια, αποφασίζει να βρει τον υπαίτιο. Η μοίρα θα τον φέρει μπροστά του, αλλά θα καταλάβει πως δεν έχει να κάνει με έμπορο σάρκας, αλλά με κατά συρροήν δολοφόνο...

Μας άρεσε;

Η Νότια Κορέα φημίζεται για τα καταπληκτικά της θρίλερ, όπως μας έδειξε με την Vengeance Trilogy (Sympathy for Mr Vengeance, Oldboy, Sympathy for Lady Vengeance) και αρκετές άλλες ταινίες. Το “The Chaser” επιβεβαιώνει τον κανόνα, όντας μια συγκλονιστική ιστορία που θυμίζει σε ατμόσφαιρα το αριστουργηματικό Se7en του Fincher. Η μεγάλη διαφορά με τις υπόλοιπες ταινίες που ασχολούνται με serial killers είναι η εξής: εδώ όλοι ξέρουν από την αρχή το δολοφόνο, αλλά δεν μπορούν να αποδείξουν ότι είναι αυτός ο ένοχος. Το εξαιρετικό σενάριο τοποθετεί στη μέση το δολοφόνο και γύρω του, από τη μια την αστυνομία που θέλει να κλείσει μια υπόθεση πολλών χρόνων και από την άλλη τον πρωταγωνιστή Joong-ho που θέλει να προστατέψει τα χρήματά του. Κι οι δυο πλευρές θα κάνουν τα πάντα για να “σπάσουν” το δολοφόνο και να βρουν αρκετά στοιχεία, ακολουθώντας ο καθένας το δικό του δρόμο. Στη διάρκεια αυτής της - ιλιγγιώδους σε ταχύτητα - διαδρομής, βλέπουμε μια ιδιοφυή ανάπτυξη του χαρακτήρα του Joong-ho, που ξεκινάει με κίνητρο τα χρήματα και καταλήγει σε εκδίκηση με πολύ αγνά κίνητρα. Το πακέτο συμπληρώνεται με καταπληκτικές ερμηνείες, πολύ καλή σκηνοθεσία και μουσική, δίνοντας ένα αποτέλεσμα που δεν πρέπει να χάσουν με τίποτα οι λάτρεις του σασπένς και του καλού αστυνομικού θρίλερ.

Read more...

Wedding Crashers (2005)

Ελληνικός τίτλος: Γαμομπελάδες

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: David Dobkin

Σενάριο: Steve Faber, Bob Fisher

Παίζουν: Owen Wilson, Vince Vaughn, Christopher Walken, Bradley Cooper, Rachel McAdams, Isla Fisher

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Κωμωδία (Ελαφρώς ρομαντική)

Η ιστορία

Δύο κολλητάρια επιδίδονται στο ευγενές άθλημα του “wedding crashing”: εμφανίζονται απρόσκλητοι σε γάμους και γίνονται η ψυχή του πάρτυ, με απώτερο σκοπό φυσικά να γνωρίσουν γυναίκες. Όταν βρεθούν στο γάμο της κόρης ενός υψηλού αξιωματούχου της κυβέρνησης, καταλήγουν ο ένας ερωτευμένος και ο άλλος μπλεγμένος. Θα περάσουν έτσι ένα περιπετειώδες σαββατοκύριακο με την οικογένεια...

Μας άρεσε;

Το πρωταγωνιστικό δίδυμο και μόνο αρκεί για να δώσει αρκετούς πόντους στην ταινία. Ο Owen Wilson και ο Vince Vaughn, παίζουν τους uber-cool τύπους που δεν έχουν αποφασίσει ακόμα να μεγαλώσουν και καταστρώνουν ένα σωρό σχέδια για να ρίξουν τις ανυποψίαστες γυναίκες. Απολαυστικοί, με τρομερή χημεία, βγάζουν πολύ γέλιο. Εξαιρετικοί επίσης και οι Christopher Walken και Bradley Cooper (του φετινού Hangover), όπως και οι supporting Rachel McAdams και Keir O'Donnell. Τυπική η σκηνοθεσία, και σχεδόν τυπικό σενάριο. Γιατί “σχεδόν”; Βλέπουμε ξανά την χιλιοειπωμένη ιστορία του άντρα (με τον γκαντέμη φίλο που τραβάει τα πάνδεινα) που θέλει να αλλάξει τη ζωή του, γιατί ερωτεύεται παράφορα μια γυναίκα που όμως είναι “δοσμένη” σε ένα τυπικά χαμένο-κορμί boyfriend. Ξεχωρίζει όμως, γιατί όταν φύγει από τις καταπληκτικές κωμικές σκηνές, αναπτύσσει ωραία τους χαρακτήρες του και καταλήγει σε μια πολύ γλυκιά ρομαντική ιστορία, με ωραία κορύφωση (και ένα ξεκαρδιστικό cameo :P ). Δείτε το οπωσδήποτε.

Read more...

The Insider (1999)

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Michael Mann

Σενάριο: Eric Roth, Michael Mann (βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα)

Παίζουν: Al Pacino, Russell Crowe, Christopher Plummer, Philip Baker Hall

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Πολιτικό Θρίλερ - Δράμα

Η ιστορία

Ο Lowell Bergman (Al Pacino), σκληροτράχηλος δημοσιογράφος προσεγγίζει τον Jeffrey Wigand (Russell Crowe) πρώην επιστημονικό στέλεχος της εταιρίας καπνού Brown & Williamson, με σκοπό να μιλήσει στην εκπομπή “60 Minutes” του CBS για τις σοβαρές παρατυπίες της εταιρίας που επηρεάζουν άμεσα τη δημόσια υγεία. Βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του και την οικογένεια του, αποφασίζει να αντικρούσει δημόσια τα ψέματα που είχε πει η εταιρία ως προς τον εθισμό που προκαλεί η νικοτίνη. Τίποτα όμως δεν θα είναι εύκολο για τον Bergman και τον Wigand, αφού θα βρουν μπροστά τους, όχι μόνο την εταιρία που επικαλείται συμφωνίες απορρήτου, αλλά και συκοφάντηση από τον Τύπο, νομικά παιχνίδια και τελικά απόρριψη από το ίδιο το CBS που θεωρεί ότι πλήττονται τα συμφέροντά του.

Μας άρεσε;

Μπορείς να γυρίσεις ένα αριστούργημα βασισμένο σε πραγματική ιστορία; Ο Michael Mann και ο Eric Roth αποδεικνύουν ότι είναι εφικτό. Συνυπογράφουν ένα δυνατό σενάριο δίνοντας μεγάλη βάση στους χαρακτήρες και στις επιπτώσεις που έχει η κάθε πράξη τους, στην ψυχολογία των ίδιων και των γύρω τους. Μετά το γράψιμο, ρέστα δίνει ο Mann και στη σκηνοθεσία με εντυπωσιακές εναλλαγές των σκηνών και έντονα κοντινά πλάνα στα πρόσωπα των ηρώων του. Οι πρωταγωνιστές του, τον βγάζουν φυσικά ασπροπρόσωπο. Συγκλονιστικός ο Russell Crowe, σε πείθει αμέσως ότι ο χαρακτήρας του πονάει και φοβάται, αλλά ταυτόχρονα είναι αποφασισμένος να αντιδράσει. Δεν φτάνει όμως την απίστευτη ερμηνεία του Al Pacino, ο οποίος δείχνει για άλλη μια φορά πόσο μπροστά είναι από τους υπόλοιπους ηθοποιούς της γενιάς του, μετατρέποντας σε σεμινάριο υποκριτικής ακόμα και την πιο απλή και σύντομη βουβή σκηνή. Την ατμόσφαιρα τελειοποιεί η καταπληκτική μουσική υπόκρουση, που κορυφώνει το σασπένς και δεν αφήνει τον θεατή να βαρεθεί σε κανένα σημείο παρά τη μεγάλη διάρκεια της ταινίας.

Αξίζει τις 7 οσκαρικές υποψηφιότητες; Ναι, και είναι έγκλημα το ότι δεν κέρδισε τελικά ούτε ένα αγαλματίδιο (αν και το 1999 ήταν πολύ δυνατή χρονιά). Μην σας αποθαρρύνουν οι 2,5 ώρες, θα είστε στην τσίτα σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, ζώντας την ιστορία μαζί με τους ήρωες.

Read more...

eXistenZ (1999)

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: David Cronenberg

Σενάριο: David Cronenberg

Παίζουν: Jude Law, Jennifer Jason Leigh, William Dafoe, Ian Holms

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Επιστημονικής Φαντασίας

Η ιστορία

Σε ένα εναλλακτικό 2000, τα video games παίζονται μέσω κάποιων “ζωντανών” συσκευών, που συνδέονται με το σώμα του παίκτη και τον μεταφέρουν νοητά σε έναν άλλο κόσμο. Στην παρουσίαση του νέου πολυαναμενόμενου παιχνιδιού eXistenZ, μια οργάνωση τραυματίζει την Allegra Geller, την καλύτερη προγραμματίστρια παιχνιδιών του πλανήτη. Για να γλιτώσουν τα χειρότερα, τα στελέχη της εταιρίας της, τη φυγαδεύουν με μοναδική συνοδεία έναν χαμηλόβαθμο υπάλληλο (Jude Law), ο οποίος δεν έχει την παραμικρή εμπειρία γύρω από τα παιχνίδια. Όμως θα κληθεί να αποκτήσει, για να βοηθήσει την Allegra Geller να σώσει το μοναδικό αντίγραφο του παιχνιδιού, παίζοντάς το. Μέσα στο παιχνίδι θα αντιμετωπίσουν παράξενα γεγονότα, που δεν απέχουν πολύ απ' όσα συμβαίνουν και στην πραγματική τους ζωή...

Μας άρεσε;

Σαν ιδέα είναι πολύ καλή. Και αν δεν έχεις δει και το Matrix και το Thirteenth Floor (και τα δύο του 1999, όπως και το eXistenZ) θα σου φανεί και πολύ πρωτότυπη. Αν τα έχεις δει όμως, θα σου καταλάβεις πολύ εύκολα πως είναι η χειρότερη από τις τρεις. Ένα θέμα υπάρχει κατ' αρχάς με τις ερμηνείες. Εντάξει, υποτίθεται ότι στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας οι ήρωες μιλάνε όπως μιλάνε οι χαρακτήρες των παιχνιδιών, όμως από ένα σημείο και μετά είναι υπερβολικό και κουραστικό. Αν σκεφτούμε μάλιστα, ότι και όταν επιστρέφουν στην πραγματική ζωή, πάλι νομίζεις ότι ακούς τους χαρακτήρες του video game, κάτι πήγε στραβά. Και μιλάμε για ηθοποιούς επιπέδου Jude Law, William Dafoe και Ian Holms, των οποίων τα ονόματα σίγουρα σε είχαν προϊδεάσει θετικά, τουλάχιστον για το ερμηνευτικό κομμάτι. Το ίδιο κακοφτιαγμένο είναι και το σενάριο, που δεν εκμεταλλεύεται σωστά την καλή αρχική ιδέα και δεν προχωράει σημαντικά (και όχι, το μικρό budget δεν είναι δικαιολογία γι' αυτό). Συγκεκριμένα το περιβάλλον αλλάζει μόνο 3-4 φορές σε 1,5 ώρα, ενώ η ταινία προσπαθεί να εντυπωσιάσει με τις φτηνές ανατροπές της, που προσωπικά μου θύμισαν τα twists της σειράς “Goosebumps” (“Ανατριχίλες”) που βλέπαμε παλιά στην τηλεόραση. Γενικά, μου άφησε πολύ άσχημη εντύπωση, ενώ είχα ακούσει σχετικά καλά λόγια. Προβλέψιμο και “φτηνό”, δεν το συνιστώ παρά μόνο στους fans του Thirteenth Floor που θέλουν να δουν μια παρόμοια, κακή εκδοχή.

Read more...

A Time to Kill (1996)

Ελληνικός τίτλος: Η ετυμηγορία

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Joel Schumacher

Σενάριο: Akiva Goldsman

Παίζουν: Matthew McConaughey, Samuel L. Jackson, Kevin Spacey, Kiefer Sutherland, Donald Sutherland, Sandra Bullock, Oliver Platt

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Δράμα – Δικαστικό δράμα

Η ιστορία

Σε μια νότια πολιτεία των ΗΠΑ, η έγχρωμη κοινότητα είναι πολλή περιορισμένη με αποτέλεσμα τα μέλη της να είναι συχνά θύματα αυθαιρεσίας της δικαστικής εξουσίας. Δύο λευκοί νεαροί περνώντας μισο-μεθυσμένοι από την περιοχή, βιάζουν και τραυματίζουν πολύ σοβαρά τη 10χρονη κόρη ενός βιοπαλαιστή (Samuel L. Jackson). Εκείνος, σίγουρος ότι στο δικαστήριο οι νεαροί θα έχουν θετική αντιμετώπιση (σαν λευκοί εναντίον μαύρου) και θα έχουν ελάχιστη ποινή, παίρνει το νόμο στα χέρια του και τους σκοτώνει. Ο δικηγόρος Jake Tyler Brigance (Matthew McConaughey), με τη βοήθεια του φίλου του Harry Rex Vonner (Oliver Platt) και μια φοιτήτριας νομικής (Sandra Bullock), καλείται να τον υπερασπίσει επικαλούμενος παράνοια, έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσει το νεοσυσταθέν τοπικό “παράρτημα” της Κου Κλουξ Κλαν που απειλεί όσους εμπλέκονται στην υπεράσπιση.

Μας άρεσε;

Ως λάτρης του δικαστικού δράματος περίμενα πολλά απ' αυτήν την ταινία (κι είναι σκηνοθέτης ο Joel Schumacher που έσφαξε τον Batman στα Batman Forever και Batman & Robin) και δυστυχώς απογοητεύτηκα αρκετά. Βασικό μείον είναι το κακό casting που έχει γίνει. Καλώς ή κακώς, ο Matthew McConaughey δεν είναι αρκετός στον πρωταγωνιστικό ρόλο (και γενικά δεν είναι κατά την ταπεινή μου άποψη ικανός να πάρει στους ώμους του μια σοβαρή δραματική ταινία, είναι πιο καλός σε κωμικές περιπετειούλες τύπου Sahara/Fool's Gold). Ο Oliver Platt επίσης είναι αδιάφορος (όσο αδιάφορος και ανύπαρκτος είναι και ο χαρακτήρας που υποδύεται) στερώντας την ταινία από το comic relief που θα μπορούσε να προσφέρει. Αρκετά καλή είναι η Sandra Bullock, ενώ (ευτυχώς) αναμενόμενα πολύ καλοί είναι ο Samuel Jackson, ο Kevin Spacey και οι Donald και Kiefer Sutherland. Οι προφορές του Νότου ήθελαν βέβαια λίγη δουλίτσα γιατί χτυπάνε κάπως άσχημα. Σκηνοθετικά η ταινία στέκεται πολύ καλά για το είδος της, αλλά το σενάριο είναι ολίγον προβληματικό. Αφιερώνοντας (σωστά) την πρώτη ώρα για ανάπτυξη των χαρακτήρων των πρωταγωνιστών, δεν προλαβαίνει στο δεύτερο μισό να σταθεί αρκετά σε όσα θέματα ανοίγει. Οπότε βλέπουμε περιληπτικά μερικές επιθέσεις της ΚΚΚ, με πολλά λογικά κενά και ανεξήγητα σημεία, και αναλογικά πολύ λίγο δικαστήριο με λίγες (αν και καλές) ανατροπές. Εν τέλει, περνάει σωστό αντιρατσιστικό νόημα, αλλά χρησιμοποιεί πολύ κλισέ και “δοκιμασμένες” τεχνικές. Οι λάτρεις του δράματος, σίγουρα δεν θα το μισήσουν, αλλά θα τους μείνει το αίσθημα του ανολοκλήρωτου.

Read more...