Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (2011)

Ελληνικός τίτλος: Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε Άγνωστα Νερά

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Rob Marshall

Σενάριο: Ted Elliott, Terry Rossio

Παίζουν: Johnny Depp, Penélope Cruz, Geoffrey Rush, Ian McShane

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Περιπέτεια, φαντασίας, δράσης, εποχής

O Jack Sparrow κινάει να βρει την Πηγή της Νεότητας. Την ίδια ιδέα έχουν οι μονάρχες της Αγγλίας και της Ισπανίας, και ο Μαυρογένης.

Το πρώτο Pirates of the Caribbean ήταν ένα εκπληκτικά φρέσκο take στο καλοκαιρινό blockbuster, προσφέροντας απλόχερα περιπέτεια, δράση και διασκέδαση για όλη την οικογένεια. Τα sequels, επιχείρησαν να “αρμέξουν” το χαρακτήρα του Johnny Depp, ακολουθώντας πιστά τη χολυγουντιανή συνταγή του bigger-and-louder και επενδύοντας στα εφέ αντί για το γράψιμο. Παρόλα αυτά, το Dead Man's Chest ήταν αρκετά μετρημένο, ενώ το At World's End, αν εξαιρέσεις το χαώδες σενάριο και το ότι ήταν περίπου 90 λεπτά μεγαλύτερο απ' ό,τι έπρεπε, ήταν κι αυτό διασκεδαστικό.

Στο 4ο κομμάτι του franchise, επιστρέφουν μόνο ο Sparrow, ο Gibbs και ο Barbossa, τον Gore Verbinski στη σκηνοθετική καρέκλα διαδέχεται ο Rob Marshall (του απογοητευτικού προπερσινού Nine), ενώ προστίθενται οι πάντα εντυπωσιακοί Penelope Cruz και Ian McShane, ζόμπι, γοργόνες και περισσότερο υπερφυσικό στοιχείο από ποτέ. Τι λείπει; Η φρεσκάδα. Το On Strangers Tides φαίνεται απ' την αρχή εντελώς by-the-numbers, “φτιαχτό” και ψεύτικο. Όσο κι αν προσπαθεί ο εξαιρετικός Johnny Depp, δεν καταφέρνει να σε κάνει να ξεχάσεις πως τα αστεία στην πλειονότητά τους δεν είναι πετυχημένα, ο Geoffrey Rush εντελώς υπερβολικός (και κακοβαμμένος ρε φίλε, τι άθλιο μακιγιάζ ήταν αυτό), και οι καινούριοι δευτερεύοντες χαρακτήρες ελαφρώς αδιάφοροι. Τόσο αδιάφοροι in fact, που έπιασα τον εαυτό μου σε αρκετές στιγμές, να αναπολεί τους Orlando Bloom και Keira Knightley, κι ας θεωρούσα το ρομάντζο τους ένα απ' τα χειρότερα σημεία της τριλογίας.

Φυσικά, ως blockbuster που σέβεται τον εαυτό του, το POTC 4 έχει αρκετά καλή δράση, μπόλικες εκρήξεις και δυνατό ήχο, ενώ ο Ian McShane καταφέρνει να φτιάξει έναν ωραιότατο villain, κι ας του δίνεται πολύ λιγότερο screen time απ' όσο θα έπρεπε. Αν λατρεύεις την εποχή, θα χορτάσει το μάτι σου σκηνικά και το αυτί σου εξαιρετικό Hans Zimmer και δυνατούς κανονιοβολισμούς, αλλά συνολικά το ταξίδι είναι αυτή τη φορά αδιάφορο και προβλέψιμο. Η φόρμουλα έχει κουραστεί εντελώς, ο χαρακτήρας του Jack Sparrow έχει δώσει πια όσα είχε να δώσει και στα υπόλοιπα απλά ανακυκλώνονται κομμάτια σεναρίου που έχεις δει σίγουρα άλλες 250 φορές. Φυσικά αν σου έλειπε τόσο το franchise και δεν σε ενοχλεί να δεις δύο ώρες ακόμα από τον Jack Sparrow να κάνει παλαβομάρες, θα το βρεις διασκεδαστικό, ειδικά στο 1ο μισό του. Αλλά ακόμα κι αν είναι μικρότερο σε διάρκεια και πιο “λογικό” απ' το προηγούμενο μέρος, είναι εύκολα η χειρότερη ταινία της σειράς.

Read more...

Rango (2011)

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Gore Verbinski

Σενάριο: John Logan, Gore Verbinski, James Ward Byrkit

Παίζουν: Johnny Depp, Isla Fisher, Ned Beatty, Alfred Molina, Bill Nighy

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Animation, western, κωμωδία, περιπέτεια

Συμπαθέστατη και λίγο παλαβή σαύρα, πέφτει κατά λάθος σε έναν αυτοκινητόδρομο στη μέση της ερήμου Mojave. Αφού γλιτώσει την πρώτη επίθεση αρπακτικού, θα φτάσει σε μια πόλη, όπου με το όνομα Rango, θα επιχειρήσει να σώσει τους κατοίκους απ' την ξηρασία.

Η ταινία ξεκινάει απολαυστικά “περίεργα”, με τον ήρωά μας να δηλώνει την αγάπη του για το θέατρο και τις ιστορίες, και να στήνει μια παράσταση με τα άψυχα αντικείμενα που βρίσκονται στο ενυδρείο του. Όταν θα βρεθεί πια στο δρόμο, θα πειστεί ότι ήρθε η ώρα να ζήσει μια αληθινή περιπέτεια. Η αφήγηση είναι τρομακτικά έξυπνη, με τέσσερα πουλιά-mariachi να τραγουδάνε τις περιπέτειες που ακολουθούν, πεπεισμένα ότι στο τέλος η σαύρα θα πεθάνει όντας εκτός του φυσικού περιβάλλοντός της. Κι όμως ο Rango συνεχίζει ακάθεκτος, προσφέροντας ένα ταξίδι γεμάτο φαντασία και πλούσιο σε παράξενους αλλά απολαυστικούς χαρακτήρες. Αν συνδυάσεις μάλιστα την ιστορία της ταινίας με την οικονομική κρίση των ημερών μας, θα βρεις άφθονους συμβολισμούς και οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά μηνύματα. Φυσικά, για να κάνουμε και το δικηγόρο του διαβόλου, η πορεία του Rango σαν χαρακτήρας που προσποιείται τον ήρωα, αναγκάζεται να το αποδείξει, του βγαίνει από τύχη, αλλά τελικά βρίσκει πραγματικά τη δύναμη να βοηθήσει τους γύρω του, είναι κλισέ και προβλέψιμη. Αλλά είναι τόσο όμορφα εμπλουτισμένη αυτή η διαδρομή, που το ξεχνάς γρήγορα.

Η αγάπη του Gore Verbinski για το western, φαίνεται διάχυτη σε όλες τις σκηνές, με συνεχή κλεισίματα-ματιού στα ιερά τέρατα του είδους, που κορυφώνονται από ένα εντυπωσιακό διπλό “cameo” προς το τέλος. Γενικά, πιστός στη meta διάθεση της εποχής, έχει φτιάξει μια ταινία φοβερά έξυπνη, που σφύζει από κινηματογραφικές αναφορές και tributes και δεν σε αφήνει σε ησυχία με τους σταθερά κοφτερούς και ξεκαρδιστικούς διαλόγους του. Με έξοχη σκηνοθεσία, γρήγορη και εξαιρετικά στημένη δράση, πανέμορφο animation, καταπληκτική ατμόσφαιρα και έξοχη μουσική απ' τον μάστορα Hans Zimmer, το Rango είναι μια χορταστική περιπέτεια με ένα φοβερό voice cast σε μεγάλα κέφια. Είτε western το πεις, είτε απλά animated ταινία για “μεγάλα” παιδιά, ο κοινός παρονομαστής είναι ο ίδιος: αριστουργηματικό.

Read more...

Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

Ελληνικός τίτλος: Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Terry Gilliam

Σενάριο: Terry Gilliam, Tony Grisoni, Tod Davies, Alex Cox (βασισμένο στο βιβλίο του Hunter S. Thompson)

Παίζουν: Johnny Depp, Benicio del Toro, Toby Maguire, Christina Ricci

Περισσότερα στο IMDB και στο Rotten Tomatoes.

Είδος

Μαύρη κωμωδία, ναρκωτικά, σουρεάλ

Ένας δημοσιογράφος και ο ψυχοπαθής δικηγόρος του πηγαίνουν στο Las Vegas για να καλύψουν ένα αγώνα με μοτοσυκλέτες, έχοντας στις βαλίτσες τους κάθε είδος ναρκωτικού που μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Φτάνοντας με το cabrio τους στο Las Vegas, θα χαθούν στη μαστούρα τους, και θα επιχειρήσουν να κυνηγήσουν το πολυπόθητο αμερικάνικο όνειρο. Αντί αυτού, θα ανακαλύψουν το φόβο, την παράνοια και
μερικές τρελές περιπέτειες.

Η ταινία είναι ουσιαστικά μια βουτιά στις παραισθήσεις των δυο πρωταγωνιστών,μια σουρεαλιστική εμπειρία που δείχνει απ' την πρώτη στιγμή ότι φέρει την υπογραφή του Terry Gilliam. Πλούσιες εικόνες, τρελά παιχνίδια της κάμερας, ξεχειλίζει από φαντασία και ευρηματικότητα. Ακόμα και μ' αυτά όμως, η ταινία δεν θα ήταν τίποτα χωρίς τις φανταστικές ερμηνείες του Johnny Depp και κυρίως του Benicio del Toro. Στις καλύτερες στιγμές τους και οι δύο, παίρνουν ένα ήδη τρομερά αστείο σενάριο και το κάνουν ξεκαρδιστικό. Δύο είναι τα βασικά σημεία στα οποία στέκονται οι επικριτές του Fear and Loathing in Las Vegas. Κατ' αρχάς, ότι φαίνεται αστεία μόνο αν είσαι κι εσύ μαστουρωμένος. Πειράζει που νηφάλιος εγώ, γονάτισα απ' τα γέλια σε ουκ ολίγα σημεία; Αν και είμαι σίγουρος ότι ο μέσος stoner θα την απολάμβανε πολύ περισσότερο ζώντας παρόμοιες καταστάσεις την ίδια στιγμή. :P Σε κάθε περίπτωση συνιστώ να υπάρχει δίπλα σου τουλάχιστον μια μπύρα, θα τη ζητήσει σύντομα ο οργανισμός σου. :P Το δεύτερο σημείο είναι ότι δεν υπάρχει σαφής ιστορία, αλλά είναι ένα συνονθύλευμα περίεργων σκηνών χωρίς νόημα. Διαφωνώ και εδώ. Ξεπερνώντας το σημείο ότι αυτές οι "περίεργες σκηνές" είναι ευφυέστατες και ξεκαρδιστικές, η ταινία μπορεί να ερμηνευτεί μεταξύ άλλων, ως μια σπουδή στον κόσμο των ναρκωτικών των 60s -με καταδίκη τελικά και της "νόμιμης" αλλά και της "παράνομης" πλευράς- και ως ένα ταξίδι στην καρδιά του αμερικάνικου όνειρου καθώς και της -όπως δείχνει το φινάλε- καταστροφής του. Αν και πολύ έξυπνα γραμμένη όμως, σίγουρα δεν είναι η ταινία που θα αρέσει σε όλους. Έχει ιδιότροπο μαύρο χιούμορ (που αν καταφέρεις όμως να εκτιμήσεις θα περάσεις ένα ξεκαρδιστικό 2ωρο) και είναι στο μεγαλύτερο μέρος του ο ορισμός του σουρεαλιστικού. Προτείνεται στους λάτρεις του "παράξενου", που μπορούν να απολαύσουν κάτι διαφορετικό απ' τα συνηθισμένα, χωρίς να ψάχνουν απαραίτητα το βαθύτερο (αν όντως υπάρχει) νόημα. Θα τη βρουν παραπάνω από απολαυστική, παρά τα ελαφρά της ατοπήματα.

Read more...